Jaaroverzicht Tom&Thomas 2012

Geplaatst op: 2 januari 2013 door Tw in Columns Thomas, Columns Tom
Tags:,

Nog even een moment om terug te kijken naar afgelopen jaar.

(zie ook overzicht 2011)

Afgelopen jaar hebben we 60 posts gepubliceerd en zijn we 13.ooo maal bezocht.

Best bezochte artikelen in 2012

Lees de rest van dit artikel »

We hebben allemaal wel eens ergens last van.

Van elkaar. Van de buren. Van hangjongeren. Hangouderen.

Eigenlijk vooral van andere mensen.

Zoals verkeershufters. (Alsof de weg alleen van hun is).

Of scooteraars die spookrijden op het fietspad.

Van luidpratende mensen in de bibliotheek (het is toch geen café!).

Of gasten die ’s nachts vuurwerk afsteken en zo de hele buurt wakker maken.

Ik zou zeggen: That is part of life. Het is zoals het is en dat kunnen we niet veranderen.

Toch?

Of moeten we nou echt elke irritatie die we allemaal wel eens hebben of lastig vinden, ombuigen in een meldpunt? En dan nog trots zijn ook op alle reacties die binnenstromen?

Lees de rest van dit artikel »

Het Glazen Huis

Geplaatst op: 19 december 2012 door T. Roode in Columns Thomas, Media, Nederlandse samenleving

Het einde van elk jaar kent vele tradities: te veel eten met Kerst, te veel eten met Oud & Nieuw, de eindejaarsconference, de Top 2000 en sinds 2004 heeft zich het Glazen Huis van 3FM bij dit rijtje gevoegd. Een drietal DJ’s zijn zes dagen opgesloten in een Glazen Huis zonder iets te mogen eten en tijdens deze periode is het de bedoeling dat er zoveel mogelijk geld wordt ingezameld voor een goed doel. Persoonlijk vind ik dit een hele leuke actie die vaak in zeer korte tijd enorme hoeveelheden geld weet los te krijgen van de Nederlandse bevolking. Geld dat op allerlei manieren is ingezameld.

Maar toch wil ik hier een kanttekening bij dit spektakel plaatsen. De heldenverering van de DJ’s loopt zeker naar het einde toe volledig uit de hand. Zodra de deuren na zes dagen bekeken afzondering weer open gaan, worden de drie fors betaalde heren onthaald alsof zij zojuist een gigantische komeet, die op de Aarde afstormde, hebben verslagen. Vriendinnen vallen hun vriend / echtgenoot in de armen alsof zij een half jaar weg zijn geweest en in de tussentijd niet constant op TV waren. Rijendik staan de mensen in de kou te wachten, hopend op de kans ze aan te raken en/of hen van dichtbij te kunnen bekijken. 

Want hoewel zij door hun natuurlijke charisma mede verantwoordelijkheid zijn voor de hoge opbrengst, komt de opbrengst zelf natuurlijk van de voetbalclubs, de scoutingverenigingen en de talloze individuele burgers die met allerlei acties geld binnenhalen voor het goede doel. De DJ’s halen vooral geld binnen door aangevraagde liedjes in de playlist van hun muziekcomputers te stoppen. Dat wil niet zeggen dat ik het Glazen Huis een slechte actie vind of het werk van de DJ’s niet waardeer. Het enige wat ik wil zeggen is dat de heldenverering van de drie heren echt te gek voor woorden is. Zeker als je het vergelijkt met de ‘heldenverering’ die uitgezonden militairen krijgen of de talloze vrijwilligers die het verenigingsleven in dit land draaiende houden…

Facebook voegt niets toe

Geplaatst op: 22 november 2012 door Tw in Columns Tom
Tags:, ,

Het is niet leuk. Het voegt niets toe aan mijn leven. Ik mis niets. Andermans leven is nog saaier dan dat van mij. Andermans vakanties zijn nog luxer dan ik ooit kan betalen. Andermans foto’s zijn een nooit eindigend verhaal. Waarom is een ‘Vind ik leuk’ status zo fijn om te krijgen. Krijg ik daadwerkelijk overdag zo weinig respect op de werkvloer, dat ik gelukkiger kan slapen als een oud-klasgenoot van tien jaar geleden, die ik sindsdien nooit meer heb gesproken, mijn status ‘liked’?

200

Geplaatst op: 6 november 2012 door Tw in Overig

200

200ste bericht op TNT

Het uitzichtloze bestaan op Facebook

Geplaatst op: 6 november 2012 door Tw in Columns Tom
Tags:, , , ,

Au!

Dus hier zijn we als mensheid gekomen. ‘De pizza ligt in de oven’. ‘Het huishouden is gedaan.’ Het internet is nog nooit zo oppervlakkig en saai geworden als nu en er valt niet aan te ontsnappen. Facebookstatusupdates lezen is als een verslaving. En elke verslaving is ongezond en voelt uitzichtloos aan.

Voor welke statusupdate blijf ik terugkomen naar dit fenomeen? Kunnen we niet als mensheid afspreken dat we meer zijn dan ons simpele leven in het huishouden? Kunnen we niet allemaal slim overkomen en doen alsof we de wereld echt een betere plek willen maken? Kunnen we niet gewoon een roddel delen? Een uitvinding doen en deze laten zien? Of gewoon iets heel schokkends schrijven in CAPS LOCK zodat er even wat valt te beleven op Facebook? Kunnen we even NIET een of ander bedrijf aanprijzen via een ‘Vind ik leuk’ knop? Of  eens niet mee doen met een zinloze winactie van een bedrijf om toegang tot je persoonsgegevens te krijgen?

Wat zuigt mij naar dit platform toe? Is het werkelijk de voyeur in mij? Dat ik alles wil weten van jullie leven? Of is het mijn eigen verveling?

Er is maar een iemand die verdient aan deze collectieve verslaving en dat is Zuckerberg zelf. En ik krijg er niets dan oppervlakkigheid voor terug. En een grappige website: Failbook

Vitamines

Geplaatst op: 4 november 2012 door T. Roode in Columns Thomas, Voetbal

Ajax – Feyenoord (of andersom) is altijd een wedstrijd om naar uit te kijken. Is het niet om het best wel behoorlijke niveau van het voetbal, dan wel om al het randgebeuren. De opstootjes, de persoonlijke vetes op en naast het veld, de broeierige, haast Zuid-Europese sfeer in het stadion: dit alles maakt De Klassieker een feest om te kijken. Vorige week zondag was geen uitzondering. Jordy Clasie die na elke overtreding woedend op zijn voorhoofd wijst, Siem de Jong die zich ineens geroepen voelt de stoere jongen uit te hangen en Ajacieden die bij het uitvoeren van een inworp of een corner helemaal kapot gescholden worden door de aanhang van Feyenoord. Én er werd nog iemand geraakt door een projectiel, geworpen vanuit het publiek.

Supporters kunnen hun frustratie niet langer weerstaan en voelen zich machteloos. Vanaf de tribune willen ze iets doen! Iets dat het verschil maakt! Misschien doen ze het ook wel om hun eigen leven zin te geven, vastgeroest als dat ze zijn in hun alledaagse leventje. Maar dan rest de vraag: wat gooi je dan? Blikjes en flesjes zijn al jaren niet meer toegestaan op de tribunes. Het moet dus iets ongevaarlijks zijn. Iets dat de beveiligingsmedewerkers van De Kuip niet als bedreigend zouden zien. Iets met een heel zacht imago. Dan kan je wel een knuffel meenemen, maar dat is niet gevaarlijk. En bovendien een beetje raar: een volwassen man die een knuffel meeneemt. Het moet wel werpbaar blijven. Dan zoek je dus je keukenkastje door tot je het vindt: een leeg potje vitaminepilletjes! Wie zoekt daar nu wat achter? Helemaal niet. Zo ongevaarlijk als wat. Welke beveiligingsmedewerker wil een man nu de kans op een betere gezondheid afpakken?

Dus daar zit je dan. Wachtend op het juiste moment. Klaar om die smerige Ajacieden een lesje te leren! Klaar om jouw leven te veranderen van een betekenisloos fenomeen naar een leven vol actie! Dan is het moment daar. Vlak voor je neus duelleren drie Feyenoorders met die klootzak van een Ryan Babel. Hoe durt hij te voetballen in De Kuip?! Hoe durft hij het heilige gras te bevuilen met zijn Ajaxheid?! Je staat op. In je hoofd klinkt opzwepende, klassieke muziek. Alle spieren in je rechterarm hebben zich voorbereid op dit ene moment. In je trillende vuist bevindt zich het lege potje vitaminen. Tuurlijk, de kans op succes is klein. Van die vier spelers in jouw vizier horen drie spelers bij jouw club. Maar zijn dat juist niet de momenten waarop echte helden geboren worden? De momenten waarop succes onbereikbaar klein is, maar er toch wordt gezegevierd?! Je gooit het potje. Uren lijken voorbij te gaan. Het potje zweeft door de lucht en begint te dalen en te dalen en te dalen. Met grote ogen en je wangen rood van de schaamte zie je dat het potje veel te ver naar rechts gaat en hulpeloos neerploft op de zachte krullen van je eigen Daryl Janmaat.

Wat is voetbal toch een schitterende sport.

Ik hou er helemaal niet van om lukraak quotes van (al dan niet wijze en dikwijls overleden) heren of dames te gebruiken. Vaak zijn ze volkomen uit de context getrokken en verliezen ze daardoor elke betekenis. Toch ga ik dat hier doen. Ik had natuurlijk ook een epistel van 1.000 woorden kunnen schrijven over hoe slecht het plan van Ivo Opstelten, de Reichssicherheitshauptamt van Nederland, is om de politie toe te staan vanaf een afstandje computers te kunnen hacken. Behalve inbreken op een computer om bestanden te doorzoeken, moet de politie ook de bevoegdheid krijgen om vanaf een afstand software te installeren. Een en ander moet ook gelden voor computers die niet in Nederland staan. De politie moet wat Opstelten betreft ook de bevoegdheid krijgen om bestanden op afstand te blokkeren of te vernietigen, bijvoorbeeld bij kinderporno. Nogmaals, hier kan ik boekenkasten over vol schrijven. Maar dat doe ik niet. Want ik denk dat er één citaat is dat deze hele problematiek op een correcte manier benaderd en voor mij het boek zou moesten sluiten met betrekking tot dit voorstel. Komt ‘ie:

They who can give up essential liberty to obtain a little temporary safety deserve neither liberty nor safety.

– Benjamin Franklin.

IKEA en de wereld

IKEA. Wie is er niet groot mee gebracht? Dit fascinerende Zweeds niet-beursgenoteerde bedrijf verveelt zich. Heel de wereld leeft tussen de IKEA-meubelen. Ze hebben een omzet van 25 miljard euro per jaar. Ze zijn overal in de wereld (behalve in Afrika of Zuid-Amerika) te vinden.

Als je dit zo leest kan de eigenaar en oprichter Kamprad volgens mij met een gerust hart met pensioen (als één van de rijkste personen in de wereld).

Wat kan je als Zweeds bedrijf meer doen dan de on going business draaiende houden?

Dan ga je uit verveling nieuwe plannen en strategieën bedenken. Totaal onnodig, maar je moet wat. Zoals een bank (geen meubel) oprichten die krediet verleent aan mensen die een IKEA-keuken willen hebben.

Lees de rest van dit artikel »

Jolie en haar camera

De westerse wereld kent geen problemen meer. Genoeg voedsel, schoon drinkwater uit de kraan, een goede riolering en verlichte straten in de nacht. Alles is opgelost. Alles? Nee, niet alles. Ik presenteer mijn vijftien plagen van de westerse wereld. Ergernissen die de wereld geen betere plek maken. Eerder een vervelende plek. Als een puist. Zoals plaag #3: De Spiegelreflex camera.

We leven in een maakbare wereld. Iedereen kan een dj worden, een muziekplaat maken, een band beginnen, een film maken, een boek schrijven, een blog bijhouden. Een tekening verspreiden.

Lees de rest van dit artikel »